IES María Sarmiento. Viviero- Lugo

Mostrando entradas con la etiqueta Primeiras civilizacións. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Primeiras civilizacións. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de septiembre de 2011

Primeiras civilizacións

Cara ao cuarto milenio a.C., no Oriente Próximo e ó longo dos grandes ríos xurdiron as primeiras grandes civilizacións, en Mesopotamia (entre o Tigris e o Eufrates) e Exipto (á carón do Nilo).




O aproveitamento do desbordamento dos ríos que fertilizaba as terras tivo importantes consecuencias:
  • creceron os recursos da agricultura
  • os excedentes destináronse á venda (comercio)
  • a poboación aumentou
  • apareceron os especialistas (cerámica, orfebrería) ou o que é o mesmo, a división do traballo
  • crearonse organizacións políticas máis complexas (un poder institucionalizado encabezado por un rei-sacerdote, unha administración, un exército)
  • a sociedade xerarquizouse incluindo escravos
  • establecéronse relixións politeístas
  • inventouse a escritura para rexistrar os intercambios ou dictar leis
  • comezaron as grandes construcións e obras públicas, os estudos de astronomía e matemática
Co paso do tempo o que foran aldeas neolíticas pasaron a ser cidades e tempo despois emprenderon a súa expansión para crear imperios (subsituíndose uns a outros).
MESOPOTAMIA



A máis antiga civilización é a dos sumerios que crearon as primeiras cidades-estado como Ur, Uruk, Lagash,.. Eles foron os pais da escritura cuneiforme (cada símbolo equivalía a una sílaba, xa tiña valor fonético).
No III milenio serían ocupadas por Sargón, rei de Akkad, que configurou o primeiro grande imperio da zona: o imperio acadio. Máis tarde sucederíanse outros dominio imperiais: o de Babilonia con Hamurabi; o dos asirios e o dos persas que se expandiron ata o Indo.





¿Que nos queda destes pobos? Imos velo a través dun arquivo, pero centrándonos nestas mostras:
  • Os cigurats
  • As representacións escultóricas de Gudea
  • O código de Hamurabi (ler)
  • Os relevos asirios




EXIPTO

O control do desbordamento anual do Nilo por medio de diques e canles permitiu almacenar e distribuír as augas para fertilizar os terreos e así aumentar a superficie cultivable gañada ao deserto.
Hoxe non se producen as enchentes pola construción de presas, particularmente da presa de Assuán.

- ¿Cando e como se producían as enchentes?
-Investiga que eran os nilómetros
- ¿Onde nace o Nilo e cal é a súa lonxitude?
- Investiga sobre a presa de Assuán: localización, data de construcción, consecuencias para os sitios arqueolóxicos. Localizaa nun mapa (google earth ou google maps) así como o conxunto de Abu Simbel
-Mira as imaxes que seguen sobre o traballo agrícola e explica as actividades que realizan. Nunha delas precisas empregar a palabra chaduf, ¿cal é?











Nas beiras do río, tamén principal vía de comunicación, xurdiron grandes cidades como Menfis ou Tebas, as primeiras capitais do Exipto faraónico.
O faraón Narmer unificou o Alto e o Baixo Exipto e corouse cos atributos dos dous reinos (imaxe da dereita). Iniciouse así unha serie de dinastías que ocuparon o trono durante máis de 2500 anos, divididos cronoloxicamente en Imperio: Antigo -2686-2160 a.C.-, Medio - 2050-1650 a.C.-, Novo -1550-1069-.

O faraón era o rei, tiña poder absoluto, simbolizaba a unidade do país, era o dono de todas as terras, dirixía o comercio exterior, ostentaba a xefatura suprema do exército e era considerado un deus. Ademáis da dobre coroa levaba outros símbolos de poder: os dous cetros (autoridade), a cobra (a deusa patrona do Baixo Exipto), a barba postiza (Osiris, a eternidade).
A sociedade estaba dividida en grupos pechados segundo ves no esquema da dereita. A maioría da poboación constituíana os campesiños, libres en teoría pero atados á terra da que non eran propietarios, ademais tiñan a obriga de entregar parte da colleita e traballar gratuitamente cando fora preciso nas obras públicas (pirámides, templos).
A relixión incluía moitos deuses, algúns locais e outros venerados en todo Exipto. O máis popular e venerado era Ra, identificado co disco solar, a que se uniu Amón dando lugar a Amón-Ra (o sol dador de vida).
O culto desenvolvíase en grandiosos templos onde habitaban os deuses atendidos polos sacerdotes, eles eran os que lles rendían culto e facían as ofrendas.

A arte imos vela través dos arquivos, centrándonos en:
  • os templos e as tumbas
  • a escultura monumental
  • a pintura das tumbas